ANALAR- ANNELER……
“Ulu arıyorsan analar ulu,
Sevmişiz gönülden olmuşuz kulu,
Analar insandır, biz insanoğlu.”
Neşet Ertaş
Analar, anneler, candan can yaratanlar…
Hangi yaşta olurlarsa olsunlar, koca çınarlarımız,
ilk daraldığımızda “ anneeee ” dediğimiz,
hemen koşup dertleştiğimiz , sığınağımız..
Sabah uyandın, ses gelir içerden!
“ yüzünü yıka”, Sofraya otur,” besmele çek içinden”
Bereketi kaçmasın sofranın!
Ağzında lokma var, konuşmaya yekten,
”sus, ağzındaki lokmayı bitir sonra söyle”,
Sofrada yavaş sesle konuşulur, nimete saygısızlık olurmuş..
Sofradan kalkılır, “ Yarabbi şükür” içinden.
Elini , ağzını yıkamadan bir yere ayrılma…..
Çocuk aklımızla ilk eğitimi annemizin uygulamalı verdiğini,
yaşamın içine sevgiyle sokan..
Ana anadır!
Kuşun anası da olsa, kuzunun, kurdun,
Aslanın anası da olsa ana anadır.
Bir korku anında, bir tehlike anında ananın yavrusunu
korumadaki gücü, koruyuculuğu bir başkadır.
O andaki fedakârlığı ise her fedakârlıktan üstündür.
Ana, neslin devamı, sevdanın yeli, gülün kokusu
ve burcu burcu terdir.
Emektir, süttür ana.
Yemez yedirir, giymez giydirir.
Yavrusuyla o bambaşka övünür.
Ana yavrusuna sevdalı, yavru anaya kara sevdalı.
Kara toprak aldı anamı,
Diktim mezarına güller, sümbülleri,
Kokunu getirsin diye rüzgâr ile yeller,
Sularım toprağını soğusun bağrın,
Göğsünde açsın güller sümbüller,
Gelmek isterim koynuna, kıyamaz,
Erken der savarsın,
Hasretini rüyalarımda gideririm ancak,
Rüyalarımda yine seversin, okşarsın gocunmayarak.
Dünyada her şey kıskanılırmış,
tek kıskanılmayan şey evladın başarısıymış.
Evlat sevdamızın kaynağı, en büyük aşk.
Evladın ana sevgisi daha da bir başka.
Bu sevdaya karışmaz hile hurda.
Çünkü o ciğerin taa kavrulan yerinden gelme.
Sobalı evlerde o soğuk kış günlerinin gecelerinde belki
on kere kalkan, bizi emziren, doyuran, üstümüzü örteceğim,
üşütmeyeceğim ve hasta etmeyeceğim
diye kendini hasta eden anamızdır.
Anamız bezlerimizi yıkarken ellerini ona bulaştıran.
İğrenmeden, yüzünde gülücüklerle yavrusunun
hayalini karşısına alıp gülerek zevkle yıkayan yine anamız.
Anamız bizi doyurmadan, bizi uyutmadan
kendi karnını doyurmayan, uyumayan anamız.
Cennet anaların ayağı altında, mutluluğu da anaların duasındadır.
Siz hiç beddua almış birisinin mutlu payidar ve
mevki sahibi olduğunu gördünüz mü?
Anasını babasını sevmeyen, ona hürmette kusur eden;
neden bilmez ki o ektiği kötü tohumun daha da katlanarak
evlatlarınca kendisine geri döneceğini?
Anasını ağlatıp da güleni, anasının duasını almayıp ta
güzelce ölenini duydunuz mu?
Anasının, babasının mezarını gömülürken orda olduğu
halde gitmeye gitmeye mezarı kaybeden çok insan vardır
AMMAA evladının mezarını kaybeden ana baba olmasa gerek.
Ana yar, analık ince ayar.
Bu ayarı bilmeyen bu terazinin nizamından
geçmeyen ne anlar anasının analığından?
Ne anlar insan sevgisinden, merhametten, yavru kokusundan?
Ana oğlunu vatana hizmet için askere gönderir.
Hem sevinir hem de o günleri gösterdiği için rabbine şükreder ve ağlar.
Gözünden yaş yağmur taneleri gibi dökülür.
Yavrusu askerden gelir yine ağlar.
Şükreder, sevinir “ yavrum” der.
“Yavrum” der de bir koklar ki,
taa ciğerlerini onun kokusuyla dolduruncaya kadar.
Evladının iyi gününde sevinçten ağlar.
Kötü gününde de çay olur, sel olur akar gözünün yaşı.
“Ağlarsa anam ağlar geresi yalan ağlar’” ın
arkasında ana ile yavrunun ayrılmaz bir parça oluşu yatar.
Ana sevdası sevdaların en güzeli.
Ana sevdası gök kubbe kadar yüce.
Kadının elinin değdiği yer başka,
ananın elinin değdiği yer ise bambaşka olur.
Anlatma!
Anlatamazsın sen!
Erkeksin bunu tadamazsın.
Sen anana hizmet ve hürmette bu sevgiyi belki birazcık sezebilirsin.
Ana başta taç imiş her derde ilaç imiş..
Uçtu gitti elimden, hasreti ateş imiş…
Ananızın sevdasıyla sizleri baş başa bırakıyor..
Başta anam olmak üzere vefat edenlere rahmet,
yaşayanlara hayırlı ömürler diliyorum..
Bütün anaların anneler gününü kutluyor, mutluluk dileklerimle
birlikte sevgi ve saygımı sunuyorum.. Vesselam..
Hoşça kalın, dostça kalın, sağlıklı kalın…
Ramazan Yazar
Emekli Teknik Öğretmen